لحظه هاي عاشقي

غنچه با دل گرفته گفت

زندگي

لب زخنده بستن است

گوشه اي درون خود نشستن است

گل به خنده گفت

زندگي شكفتن است

با زبان سبز راز گفتن است

گفتگوي غنچه وگل از درون با غچه باز به گوش مي رسد

تو چه فكر ميكني

كدام يك راست گفته اند

من فكر مي كنم گل به راز زندگي اشاره كرده است

هر چه باشد اوگل است

گل يكي دو پيرهن بيشتر از غنچه پاره كرده است.

"قيصر امين پور"

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم تیر 1385ساعت 21:29 توسط see you later |

ميدوني وقتي خدا داشت بدرقه ات مي کرد بهت چي گفت ؟ جايي که ميري مردمي داره که مي شکننت . نکنه غصه بخوري من همه جا باهاتم . تو تنها نيستي . تو کوله بارت عشق ميزارم که بگذري ، قلب ميزارم که جا بدي ، اشک ميدم که همراهيت کنه ، و مـرگ که بدوني بر ميگردي پيشم